Medallista olímpica que huyó de Irán: "Soy una de las millones de mujeres oprimidas"

Medallista olímpica que huyó de Irán: Soy una de las millones de mujeres oprimidas
Kimia Alizadeh ganó la medallista de bronce en los Juegos Olímpicos de Río 2016 | Foto: AFP.

Kimia Alizadeh, única medallista olímpica en la historia del deporte iraní, se encuentra en Holanda

La taekwondista iraní Kimia Alizadeh, medallista de bronce en los Juegos Olímpicos de Río 2016, se ha trasladado a Países Bajos y ha publicado en sus redes sociales una dura crítica contra el gobierno de Teherán.

Un entrenador de la federación neerlandesa, Mimoun El Boujjoufi, confirmó este lunes a la televisión pública NOS que Alizadeh lleva casi un mes entrenándose en la ciudad de Eindhoven, al sur del país.

“Estaba de vacaciones en Europa, pero decidió junto a su pareja no regresar a Irán y ella es bienvenida aquí. Conocemos sus cualidades. Es una ventaja para el taekwondo de Países Bajos", dijo el técnico.

La deportista acudió este fin de semana a un acto celebrado en el aeropuerto de Eindhoven en honor a las víctimas del avión de Ukranian International Airlines derribado por un misil iraní, en el cual murieron sus 176 pasajeros.

Una fotografía de Alizadeh en el acto circuló con rapidez por las redes sociales de Irán, lo que llevó a la deportista a publicar un mensaje en su cuenta de Instagram.

“Querida gente de Irán, no quería subir las escaleras de la corrupción y las mentiras. Nadie me ha invitado a Europa (…) en realidad he estado sufriendo las dificultades de la nostalgia porque no quería sentarme en la mesa de la hipocresía, la mentira, la injusticia y la adulación”, dijo la luchadora.

“Ellos me llevaron a donde quisieron, llevé la ropa que me dieron y repetí cada frase que ordenaron (…) Me pusieron las medallas encima de mi velo obligatorio y lo atribuyeron a su dirección y táctica. No me importaba, a ninguno de nosotros nos importaba, éramos herramientas para ellos”, añadió.

Alizadeh dijo que seguirá siendo “una hoja de Irán allá donde vaya” y le pidió a sus seguidores que le den ánimos “en este difícil camino” que ha tomado, pero no aclaró si va a pedir una solicitud de asilo para quedarse en Países Bajos. EFE

Ver esta publicación en Instagram

با سلام آغاز کنم، با خداحافظی یا تسلیت؟ سلام مردم مظلوم ایران، خداحافظ مردم نجیب ایران، تسلیت به شما مردم همیشه داغدار ایران. شما مرا چقدر می‌شناسید؟ فقط آنطور که در مسابقات، در تلویزیون، یا در حضور مقامات دیده‌اید. اجازه دهید حالا آزادانه، هویت سانسور شده‌ام را معرفی کنم. می‌گویند کیمیا پس از این چیزی نخواهد شد. خودم از این هم فراتر می‌روم و می‌گویم قبل از این هم چیزی نبوده‌ام: «من کیمیا علیزاده، نه تاریخسازم، نه قهرمانم، نه پرچمدار کاروان ایران» من یکی از میلیون‌ها زن سرکوب شده در ایرانم که سال‌هاست هر طور خواستند بازی‌ام دادند. هر کجا خواستند بردند. هر چه گفتند پوشیدم. هر جمله‌ای دستور دادند تکرار کردم. هر زمان صلاح دیدند، مصادره‌ام کردند. مدال‌هایم را پای حجاب اجباری گذاشتند و به مدیریت و درایت خودشان نسبت دادند. من برایشان مهم نبودم. هیچکداممان برایشان مهم نیستیم، ما ابزاریم. فقط آن مدال‌های فلزی اهمیت دارد تا به هر قیمتی که خودشان نرخ گذاشتند از ما بخرند و بهره‌برداری سیاسی کنند، اما همزمان برای تحقیرت، می‌گویند: فضیلت زن این نیست که پاهایش را دراز کند! من صبح‌ها هم از خواب بیدار می‌شوم پاهایم ناخودآگاه مثل پنکه می‌چرخد و به در و دیوار می‌گیرد. آنوقت چگونه می‌توانستم مترسکی باشم که می‌خواستند از من بسازند؟ در برنامه زنده تلویزیون، سوال‌هایی پرسیدند که دقیقاً بخاطر همان سوال دعوتم کرده بودند. حالا که نیستم می‌گویند تن به ذلت داده‌ام. آقای ساعی! من آمدم تا مثل شما نباشم و در مسیری که شما پیش رفتید قدم برندارم. من در صورت تقلید بخشی از رفتارهای شما، بیش از شما می‌توانستم به ثروت و قدرت برسم. من به اینها پشت کردم. من یک انسانم و می‌خواهم بر مدار انسانیت باقی بمانم. در ذهن‌های مردسالار و زن‌ستیزتان، همیشه فکر می‌کردید کیمیا زن است و زبان ندارد! روح آزرده من در کانال‌های آلوده اقتصادی و لابی‌های تنگ سیاسی شما نمی‌گنجد. من جز تکواندو، امنیت و زندگی شاد و سالم درخواست دیگری از دنیا ندارم. مردم نازنین و داغدار ایران، من نمی‌خواستم از پله‌های ترقی که بر پایه فساد و دروغ بنا شده بالا بروم. کسی به اروپا دعوتم نکرده و در باغ سبز به رویم باز نشده. اما رنج و سختی غربت را بجان می‌خرم چون نمی‌خواستم پای سفره ریاکاری، دروغ، بی عدالتی و چاپلوسی بنشینم. این تصمیم از کسب طلای المپیک هم سخت‌تر است، اما هر کجا باشم فرزند ایران زمین باقی می‌مانم. پشت به دلگرمی شما می‌دهم و جز اعتماد شما در راه سختی که قدم گذاشته‌ام، خواسته دیگری ندارم.

Una publicación compartida de 𝓚𝓲𝓶𝓲𝓪 𝓐𝓵𝓲𝔃𝓪𝓭𝓮𝓱🌟 (@kimiya.alizade) el

Deja un comentario